Geboortepijn

toen de weeën
een zee van golven baarden in mij
een scheurende pijn
mijn buik kneedde
tot waanzin
mijn lijf eindelijk ontsloot
en jij mij bevrijdde
tot nieuw leven

verwachtte ik vrede

maar nu voel ik
weeën in mijn hart
die angst doen groeien
voor het bestaan
dat ik jou gegeven heb

ik vind geen rust
in de sterren
noch in orakelspreuken
van magiërs
en sla mijn armen
om jou heen
in een vergeefse poging
voor jou te blijven
een schoot